بعد از چندین ماه کش و قوس فراوان، بندهای مهم طرح هدفمند کردن یارانه ها، امروز تصویب شد. هر چند باز هم شنیده ها از حکم حکومتی رهبر برای اعمال فشار بر نمایندگان خبر می دهد، ولی باز هم این توجیح مناسبی برای عقب نشینی نمایندگان نیست. توجیحی که نمایندگان بعد از رای اعتماد به وزرای ناکارآمد و متقلب و جاعل، آنرا دلیل عقب نشینی از نظراتشان اعلام کردند و با نام "ولایت مداری" بر سر این قضیه سرپوش گذاشتند.

جدا از حواشی این طرح و اینکه تیم اقتصادی دولت توانایی کنترل تورم را دارد یا نه (هر چند توانایی هایش در 4 سال گذشته در روند صعودی تورم و تورم 30 درصدی فعلی قابل مشاهده است!) و اینکه چطور و در چند مرحله این طرح اجرا خواهد شد، بحث پرداخت نقدی یارانه ها مطرح می شود. اینکه بالاخره به هر نفر چقدر پول نقد برای جبران گران شدن بنزین و برق و آب و گاز و نان و... داده خواهد شد؟

می گویند دولت در سال 100 میلیارد دلار یارانه به مردم پرداخت می کند. (اینکه اصلا مگر درآمد دولت به 100 میلیارد دلار در سال می رسد، بماند!!!)، یعنی 100 تیلیارد تومان (یا به قول آمریکایی ها 100 بیلیون) پول از حذف یارانه ها به جیب دولت (یا همان خزانه ملی) خواهد رفت و دولت باید این 100 تیلیارد را برای جبران گرانی ها خرج کند. با یک حساب سرانگشتی می توان به این نتیجه رسید  که این پول به هر نفر 1428571 تومان در سال یعنی 119047 تومان در هر ماه به هر ایرانی، خواهد رسید. حالا این کجا و 20 هزارتومانی که دولت وعده داده کجا؟

من اقتصاد دان نیستم، تخصصی هم ندارم، اما بالاخره ضرب و تقسیم چند تا عدد را بلدم. نمی دانم کم سوادانی که داعیه طرفداری از دولت مهرورز احمدی نژاد را دارند چه طور حساب می کنند که "به نقل از روزنامه وطن امروز، تورم الان تک رقمی است" و "به نقل از خبرگزاری های دولتی، نفری 20 هزار تومان یارانه نقدی به هر نفر می رسد"؟!

خودتان حساب کنید: در سال اول با بنزین 350 تومانی و نان چند برابر شده و برق 3 برابر شده و گاز 4 برابر شده و...، با ماهی 20 هزارتومان چطور این تفاوت قیمت ها رو جبران کنیم؟ به نظر من، این طرح، جراحی بزرگ اقتصاد نیست، بلکه چیزی شبیه خودکشی اقتصاد ملی و در خوشبینانه ترین حالت، خودزنی اقتصادی است!!! چرا که نه این دولت توانایی این جراحی دارد و نه اقتصاد نیمه جان ما توان تحمل حتی بیهوشی قبل از جراحی را دارد چه برسد به انجام یک جراحی بزرگ...

در هر حال برای کشورم و اقتصاد نیمه جان و از پا افتاده اش، آروزی سربلندی و پیروزی دارم و امیدوارم 4 سال بعد، محمود خان احمدی نژاد با چهره ای عبوس و ناراحت از اتاق عمل بیرون نیاید و با تکان دادن سرش "متاسفم، ما هر کاری می تونستیم کردیم، متاسفانه تموم کرد...!" نگوید!!!

نگاشته شده به قلم م.ص در یکشنبه هفدهم آبان 1388 |

امروز به بحث مهم و حیاتی حکم حکومتی خواهیم پرداخت! طبق روال معمول ابتدا ببینیم حکم حکومتی چیست؟!

حکم حکومتی، حکمی است که حاکم با مهر حکومتی به محکومین صادر می کند و محکوم علیه (یعنی کسی که حکم بهش ابلاغ شده!) باید حتما آنرا اجرا کند!!! وگرنه پایه های اسلام که همیشه در معرض فروریختن است، می ریزد و کل خدا و قرآن و پیغمبر و ائمه و شیعه و سنی نابود می شود!!!

حالا اینکه چرا این احکام همیشه در حمایت از محمود خان صادر می شود بحثی مفصل و تخصصی(!) است که نمی شود کامل به آن پرداخت! (چون در هیچ مقالی نمی گنجد!!!)

...

ا.ن به روایت حامیان: به قول عقلای قوم (یعنی مثلث "مشایی، رحیمی، ف.رجبی"!) ، جناب حضرت محمود احمدی نژاد (ل.ا.ع)*، پیامبر بعد از خاتم، معجزه هزاره سوم و اصلا خودِ خدا می باشد و حمایت از ایشان یعنی یکتا پرستی و مخالفت با ایشان یعنی بت پرستی! (حالا در برخی روایات، دوستان تخفیف قائل شده و "حمایت را مسلمان شدن" و "مخالفت را کافر شدن" تعبیر کرده اند!)

توضیح * : لعنت الله علیه

ع.خ به روایت حامیان: در همین راستا به قول برخی عقلای دیگر قوم (یعنی مربع "شیخ یزدی، مصباح یزدی، احمد جنتی، احمد خاتمی"!) هم جناب حضرت آیت الله سید علی حسینی خامنه ای، رهبر پیر و فرتوت و فرزانه و پروانه ی انقلاب (یعنی همان رهبر کودتا!)، نائب امان زمان و جانشین خدا بر زمین، و ولی امر مسلمین است. یعنی حرف ایشان حجت شرعی و عقلی و اطاعت از آن واجب است!

...

چند حکم حکومتی: در این چند وقت اخیر (مخصوصا بعد از کودتای 22 خرداد)، کلا حکم حکومتی زیاد شده! یعنی حاکم (رهبر) هی حکم حکومتی میده که محکومین به ولایت ایشان، انجامش بدهند تا محمود خان هر غلطی دلش خواست بکند و از این طرف در بعضی موارد، خود محمود خان محکوم به حکم حکومتی میشه که مشایی رو از معاونی خودش برداره!!!

یک نکته جالب: در اینجاست که داستان جالب میشه! چیزی شبیه قانون اساسی مملکت که در اون، رهبری شورای نگهبان رو انتخاب میکنه تا این شورا، اعضای خبرگان رو تایید کنن تا اعضای خبرگان رهبری رو انتخاب کنن...!!!

از بحث دور نشیم! این نکته فقط واسه اینه که بدونین همه چیزمون به همه چیزمون میاد!!!

(( چون بحث طولانی شد، و خودم هم نمی دونم چه جوری جمعش کنم، سریع می ریم سر اصل نتیجه گیری!))

نتیجه گیری: حکم حکومتی در اصل خیلی خوب است و باعث عدم انحراف جامعه از اسلام می شود ولی به شرطی که حاکمش خودش منحرف نباشد! متاسفانه در ایران، حاکم، مثل همه مردم فکر می کند که همه منحرف هستند، غیر از او!، در نتیجه همش حکم حکومتی صادر می کند تا جامعه منحرف نشود در حالی که اینجوری جامعه بیشتر منحرف می شود تا صاف!!!

الان در ایران مردم خودشان هم نمی دانند که بالاخره کی منحرف است؟ آنها یا حاکم؟  مردم ایران امیدوارند امام زمان هر چه زودتر ظهور کند تا بالاخره مشخص کند، در این مدت مردم منحرف بوده اند یا حاکم یا هر دو یا هیچکدام...؟!

نگاشته شده به قلم م.ص در یکشنبه هفدهم آبان 1388 |